Een AI-advertentie voor kleding

Welke foto's werken behandelt de algemene regels; deze pagina gaat over kleding.
De foto
Het stuk alleen: flat-lay op een effen ondergrond, of op een paspop of hanger, recht van voren, bij gelijkmatig licht zodat de echte kleur zichtbaar is. Vul het kader. Als extra afbeeldingen: de achterkant, een close-up van de stof, het stuk gedragen (een echt model is hier prima — mensen worden verwijderd en het kledingstuk is wat wordt herkend). Schoenen: driekwart aanzicht, het paar. Accessoires: op een effen ondergrond, groot in beeld.

Wat de herkenning doet
Het kledingstuk wordt opgeschoond tot een productopname op een schone achtergrond: de snit, de kleur, de stof, de details blijven behouden. Die opname is het uitgelichte product dat in elke opname van de advertentie door de mensen wordt gedragen. Als de kleur verkeerd uitkomt, ligt dat meestal aan het licht van de foto; maak een nieuwe opname bij daglicht en kies andere afbeeldingen.
Wie het draagt
De cast van de advertentie wordt gegeneerd om bij het stuk en het publiek in je regel te passen: een linnen overhemd voor mannen die niet van strijken houden krijgt een man die haast heeft; een parka voor de schoolrun krijgt een ouder bij het hek. Je levert zelf geen model aan. Als het stuk voor een specifiek postuur of een specifieke leeftijd is, vermeld dat dan in de regel.
Wat de advertentie laat zien
Het stuk in beweging: een wandeling, een draai, gaan zitten, een jas die wordt aangetrokken. Stof die beweegt is wat kleding op video verkoopt, dus de advertentietypes die de cast iets te doen geven werken het best. Close-ups van een naad of een print komen uit je extra foto’s.
Welk advertentietype
Outfit aan het lijf: één stuk op het lichaam gedragen — lopend, draaiend, in beweging; het werkt alleen met kledingfoto’s. Een dag uit het leven: het stuk gedragen door een ochtend. Minimalistisch: het kledingstuk, licht, één regel — voor een merk met een look. Plotwending: het lijkt formeel, en dan is het niet. Grappig: een hoodie met karakter. Staand voor feeds; dertig seconden voor één stuk, zestig voor een kleine collectie met meerdere foto’s.
De ene regel
Een wollen overjas voor winters in de stad, voor mensen die naar hun werk lopen. Materiaal, gelegenheid, drager. Maten en prijzen horen op de eindkaart of de landingspagina, niet in de shots; SceneMixer verwijdert claims als “beste kwaliteit”.
De eindkaart
Het merk van het label in je foto of je regel; de productnaam uit de herkenning; een slagzin; en Shop now of See the collection. De hoofdafbeelding op de kaart is de opgeschoonde productopname. De eindkaart.
| Stuk | Eerste foto | Extra foto's | Advertentietype |
|---|---|---|---|
| Een jas of een jurk | Op een paspop, recht van voren | Achterkant, close-up van de stof | Outfit aan het lijf / Een dag uit het leven |
| Een T-shirt of een hoodie | Flat-lay | De print van dichtbij | Funny / Minimal |
| Schoenen | Het paar, driekwart aanzicht | Zool, detail | Minimal / Show how it works |
| Een tas of sieraden | Op een effen ondergrond, groot in beeld | Gedragen, detail | Minimal / A day in the life |
Veelgestelde vragen
Heb ik een model op mijn foto nodig?
Nee. SceneMixer genereert de cast. Fotografeer het stuk alleen, zodat snit en kleur goed worden gelezen.
Er staat al een model op mijn foto.
Prima. Mensen worden verwijderd en het kledingstuk is wat wordt herkend; de advertentie kleedt zijn eigen cast erin.
Zal de kleur kloppen?
Als de foto gelijkmatig is belicht, wel. Een foto met geel licht wordt gelezen als een getint kledingstuk; maak een nieuwe opname bij daglicht.
Kan ik een hele collectie laten zien?
Voeg tot vier stukken toe aan SceneMixer als aparte foto's; het eerste wordt uitgelicht en de andere verschijnen. Zestig seconden geeft ze ruimte.
Kan de advertentie maten en prijzen tonen?
Zet die op de eindkaart of je landingspagina. Gegeneerde opnames produceren geen leesbare tekst.
Flat-lay en gaan
Eén kledingstuk, gelijkmatig licht, A day in the life, staand formaat.
Bijgewerkt op 15 november 2026