Wat je kunt invoeren

Tekst: de gebruikelijke manier

Plak het, of sleep een bestand erin. We lezen .txt, .docx, .md en .markdown. Een .docx wordt in je browser eerst omgezet naar platte tekst voordat er iets wordt verstuurd, dus opmaak, afbeeldingen en opmerkingen in het document worden verwijderd in plaats van geüpload.

Er is een minimum: ongeveer een alinea — zo’n 330 tekens aan Engelse proza, of honderd Chinese tekens. Daaronder is er te weinig om in afleveringen op te splitsen. Als je alleen een link plakt, krijg je een specifieke melding daarover — we halen geen pagina’s op via URL, en je wilt ook niet dat een pagina van ons een pagina van iemand anders leest midden in je facturatie. Plak de tekst zelf.

Er is ook een maximum, en dat is een harde stop in plaats van stille inkorting. Lange boeken verwerken we in twee leesrondes, waardoor het maximum flink hoger ligt; de app past het maximum toe dat past bij hoe jouw tekst wordt gelezen.

We weigeren in plaats van in te korten, omdat inkorting geen melding geeft. Het probleem dat we zagen bij te lange invoer is een script dat er compleet uitziet maar dat niet is — een boek van vijftig afleveringen dat wordt teruggegeven als tien afleveringen, zonder enige foutmelding. Direct weigeren is beter dan een resultaat dat er goed uitziet en dat je pas drie stappen later doorziet.

Elke taal werkt. De interfacetaal staat los van de taal van je productiedocumenten, en ook los van de taal die je personages spreken — daar is een aparte gids voor.

Afbeeldingen: referentiemateriaal en advertentiefoto’s

Gebruik wat je camera of ontwerptool geeft — WebP, HEIC, PNG, JPEG. Je browser decodeert het, maakt transparante delen wit en codeert het opnieuw als JPEG voordat er ook maar één byte wordt geüpload. Dat geldt altijd, zonder uitzondering, ook voor bestanden die al goed waren.

Daarom komt er altijd JPEG of PNG aan: dat zijn de twee formaten die elke volgende stap accepteert, en omzetten bij de invoer betekent dat de server maar één soort bytes hoeft te herkennen in plaats van te vertrouwen op een bestandsextensie. Iets hernoemen naar .jpg helpt niet om het door te krijgen.

We weigeren alleen bestanden die je eigen browser niet kan openen — HEIC buiten Safari, SVG, camera-RAW — en dat merk je meteen bij het kiezen van het bestand, niet drie stappen later.

Voor een advertentie kun je maximaal vier foto’s van hetzelfde onderwerp toevoegen — verschillende hoeken, een detail, het product in gebruik. Elk maximaal tien megabyte, zestien in totaal. Ze worden eenmaal gratis gelezen voordat er iets in rekening wordt gebracht, en die leesronde vertelt wat het denkt dat het product is, zodat je het kunt corrigeren voordat je credits uitgeeft.

Video: wat opnieuw maken wel en niet doet

MP4 of MOV, maximaal driehonderd megabyte, en niet langer dan de lengte die op het uploadvak staat. De upload wordt geanalyseerd: we knippen hem in shots en beschrijven de mensen, plekken en rekwisieten erin.

Wat daarna gebeurt, is belangrijk om precies te begrijpen. De bronvideo wordt nooit aan het videomodel doorgegeven. Hij wordt gebruikt om te begrijpen wat er staat, en wat eruit komt, wordt gegenereerd op basis van dat begrip — nieuwe personages uit je opzetafbeeldingen, nieuwe kadrering, nieuwe teksten. Het resultaat lijkt niet op het origineel, en dat is ook niet de bedoeling.

Dat betekent dat eerlijk gebruik je eigen beeldmateriaal is, of materiaal waar je de rechten op hebt: een ruwe versie die je opnieuw wilt opbouwen, een referentie die je zelf hebt opgenomen, iets waar je toestemming voor hebt om mee te werken. We controleren uploads niet voordat ze worden verwerkt, dus de rechtenkwestie is aan jou; ons verwijderproces geldt voor gegenereerde bestanden en deellinks net als voor al het andere.

Het lezen van de video wordt in rekening gebracht, omdat het een echte modelaanroep is voor elke shot die we uitsnijden. De rest van het project wordt daarna stap voor stap in rekening gebracht, net als bij elk ander drama.

Wat de drie manieren gemeen hebben

Achter alle drie zit één werkwijze: het materiaal lezen, personages, locaties en voorwerpen maken, het opsplitsen in afleveringen, per aflevering een storyboard schrijven, elk segment opnemen en samenvoegen. Bij advertenties en remakes drukt er gewoon iets automatisch op de volgende knop voor je.

Daarom ziet de editor er precies hetzelfde uit, ongeacht via welke manier je bent binnengekomen, en is een gids die over één manier gaat meestal ook van toepassing op de andere.

Veelgestelde vragen

Bijgewerkt op 2 oktober 2026

Prijzen·Gidsen·Voorbeelden·Ondersteuning·Privacy·Voorwaarden·Juridisch·Contact·© 2026 SceneMixer