A Carta de Lisboa

asal 16mm/35mm film standardını takip eder: belirgin gren, emülsiyona bağlı renk kayması, tam beyaza vurmayan kırpılmış parlak alanlar, korunmuş gözenekler ve düzensiz cilt alt tonları, tamamen bastırılmış siyahlar yerine gri tonlar. Post-renk düzeltmesinde sıcak/soğuk çatışması yok; sanat yönetimi standardındaki hardal sarısı, göl mavisi ve bakır kırmızısı palet disiplini, Luso-Brezilya sömürge mimarisi — sıkıştırılmış toprak ve kerpiç duvarlar, kubbelerde ve çeşme avlularında mavi-yeşil azulejo çinileri, rıhtım pazarındaki yoğun ıvır zıvır — aracılığıyla korunur ve yeniden ifade edilir. 1. Bölüm (senaryo, bitmiş senaryo kuralı gereği tam olarak korunan tek tamamlanmış bölüm sunar) olayın ortasında başlar ve ilk on saniye içinde hüküm giymiş kaptanın dönüşü gerçekleşir: ip kopar, Elena gemiye sürüklenir, gemi resife doğru yalpalayarak ilerler. Kurgu, elde çekim, diyalog odaklıdır; uzun kurucu çekimler yerine aksiyon ve bağrışan emirler üzerine kesilir; fırtınadaki yakın iki kişilik çekimler, kaptan kamarasındaki daha sıkı, fener ışıklı üç kişilik sahneye yol açar; burada çivilenmiş harita masası etrafındaki sahne düzeni, açıklamaları nutuk atmak yerine fiziksel keşif olarak aktarır. Son kanca — bayraksız siyah bot ve babanın usturlabı — bir kapı açılışıyla ortaya çıkar. Kostümler, zorunlu Orta Asya silüet sistemini (kadınlar için bele oturan uzun kollu yer yer elbiseler ve örtülü metal saç halkaları; erkekler için kemerli diz boyu tunikler, dar çoraplar, tek omuzlu pelerinler ve kısa kılıçlar; yün, keten, kadife; koyu kırmızı, çivit mavisi, orman yeşili; dokuma şerit ve kürk kenar süsleri; aile arması armaları) takip eder, zorunlu kesim ve katmanları korurken İber sömürge denizci kıyafeti olarak yeniden yorumlanır. En boy oranı 16:9’dur. Diyaloglar, dil bloğuna göre Brezilya Portekizcesiyle yazılır; diğer tüm metinler İngilizcedir. Tamamlanmış senaryo zaten bölüm ve sahne işaretleri içerdiğinden, sınırlar ve son kanca, dolgu yapılmadan birebir senaryoya göre takip edilir.