Hoe maak ik AI-video die eruitziet als gameplay?

Gameplay is een camera, geen grafische instelling

De clips die voor echte gamebeelden worden aangezien, zijn zelden de meest gedetailleerde. Het zijn die waarin de camera zich gedraagt alsof een speler hem vasthoudt. Eén maker omschreef het doel van een kook-gameplayclip precies in die termen:

Het idee was dat het minder moest aanvoelen als een filmische AI-video en meer als echt gelekt gameplaybeeld van een next-gen game.

En zo kwamen ze daar:

In plaats van een vaste camera gebruikte ik een third-person over-the-shoulder-camera met kleine bewegingen als van een controller

Filmische video is gecomponeerd: de camera weet waar het verhaal zit en kadreert dat. Gameplay is reactief: de camera volgt het personage op een afstand, zwaait een tel te laat mee in een bocht, schuift terug als de speler bijstuurt. Kijkers hebben duizenden uren achter die camera gezeten en zien meteen als hij ontbreekt. Onder een gameplayclip in r/aivideo ging de lof naar de beweging, niet naar de resolutie:

De details zijn verbluffend, zelfs hoe het personage beweegt en draait alsof hij met een joystick wordt bestuurd.

De look: game-engine-materialen, geen filmkorrel

Het tweede ingrediënt is het oppervlak van de dingen. Game-engines renderen schoon: scherpe materialen, glanzende highlights, geen korrel, een huid die net iets te perfect is. Filmlooks zijn het tegendeel — korrel, zachte zwartwaarden, een grade. In SceneMixer is dit de visuele stijl die je in Stap 1 kiest, en een van de zeventien geanimeerde looks is ervoor gemaakt: Game Engine Realism, next-gen gamegrafiek met scherpe materialen en zonder korrel. Voor een gestileerde game geeft Cel-shaded 3D anime-personages die in 3D zijn gebouwd met vlakke kleurbanden.

De look kies je één keer en ligt vast voor het project; elke personagesheet, locatie en elk segment wordt erin gemaakt. Zo glijdt shot vijf niet af naar een filmlook terwijl shot vier op een console leek. Elke visuele stijl, een voor een.

De camera van de speler schrijven

Beschrijf de camera in gewone woorden aan het begin van elke shot. Dit zijn startpunten, geen presets — het model volgt de woorden.

Cutscenes met spel mengen zorgt ervoor dat een gameplayvideo als een game voelt en niet als een demoreel. De gids over camerabewegingen en het antwoord over prompts voor camerabewegingen schrijven behandelen het vocabulaire; cameravragen zijn het grootste thema in de community, met 22,000 posts met dat label.

Lussen van actie, één per shot

Games bestaan uit lussen: loop naar de toonbank, pak het mes, hak, draag naar het fornuis, roer. De kookclip hierboven stopte een hele lus in één instructie van vijftien seconden. Dat werkt soms; vaker lopen de middelste stappen in elkaar over. De lus opsplitsen in shots — telkens één actie, een paar seconden per stuk — geeft elke interactie zijn moment, en zo beleeft een speler het ook. Het volgende segment begint waar het vorige eindigde, zodat de lus over segmenten heen doorloopt in plaats van opnieuw te beginnen.

Menu's, minimaps en knopprompts

De interface is wat kijkers als verklikker zoeken, en de laag die een videomodel het slechtst aankan. Onder de kookclip maakte een reactie een grapje over hoeveel kaarten er op het scherm zweefden:

Wat dacht je van een derde minimap?

Tekst en kleine pictogrammen in een gegenereerd beeld komen vervormd of dubbel uit, omdat geen enkel huidig model betrouwbaar spelt. Render het spel schoon en voeg daarna de healthbar, de minimap, de questtekst en de knopprompts als overlays toe in een editor, waar ze scherp blijven en op hun plek blijven staan. Een schone render is ook makkelijker te hergebruiken: dezelfde shot kan een trailer, een advertentie of een cutscene worden.

Je eigen game, niet die van een ander

De meest gedeelde voorbeelden van deze trend lenen een bekende franchise: de stad, de held, het logo. Die worden hier geweigerd — ongeautoriseerde film-, anime- en game-IP staat op de lijst met dingen die niet gemaakt kunnen worden, net als personages die op echte acteurs lijken. Het voordeel van zelf verzinnen is dat niets met een origineel hoeft overeen te komen. Kies een scènestijl voor de wereld — de neontorens van Cyber Metropolis, een Wasteland, een fantasykoninkrijk — geef je held een sheet, en je hebt een game die alleen in jouw video bestaat. Inhoudsregels.

Eén reactie op een compilatie in gameplaystijl zag waar dit commercieel heen gaat:

Oh my. Mobiele gameadvertenties worden straks nog gekker

Als je een advertentie voor je eigen game maakt, begint de advertentiemodus van SceneMixer bij een productafbeelding en schrijft de spot eromheen: een advertentie uit één foto.

Beperkingen van nepgameplay

• Het is video, geen game: niets is speelbaar, en de "besturing" is alleen wat de camera en het personage geschreven hebben te doen.
• Interface-elementen die in het beeld zelf worden gegenereerd zijn onbetrouwbaar; voeg ze achteraf toe in een editor.
• Echte games, hun personages en hun logo's worden geweigerd op naam en op uiterlijk; bouw je eigen wereld.
• Een look die voor games is gemaakt past niet bij een verhaal dat als gefilmd moet doorgaan — daarvoor past een live-actionlook zoals Digital HD beter.
• De postaantallen worden door regels gematcht over een vaste set openbare threads; ze laten zien hoe vaak de vraag opkomt, niet wie hem stelde.

Veelgestelde vragen

Voor het cameravocabulaire zie je filmische camerabewegingen; voor de omgekeerde opdracht — een beeld dat gefilmd moet lijken — lees je het antwoord over een realistische AI-vlog maken. Welke threads zijn geteld, en hoe, staat in de methodenotitie.