
Je schrijft geen prompt voor het videomodel in een apart vak. Je schrijft de shots van een segment in het storyboard, in de opzet die elke tier deelt — marker en seconden, beeldkader en camera, wie erin beeld is, wat er gebeurt, de regel, wat we horen — en de site zet dat segment om in één verzoek. Wat MiniMax H3 anders is, is de omvang van dat verzoek. Een segment gaat maximaal tot 15 seconden, wordt altijd met geluid gerenderd, en er kunnen een paar cuts in zitten. Een korte uitwisseling met reactie komt dus als één stuk terug, in plaats van dat het uit aparte renders wordt gestikt.
Daardoor is de familie geschikt voor korte, krachtige beats: een confrontatie die omslaat, een onthulling met reactie, een uitwisseling van twee regels. Het werkt minder goed voor een scène die één lange, ononderbroken take nodig heeft of een grote cast. De onderstaande hoofdstukken vertellen wat je in elk geval kunt doen.

De still hierboven is van Rocket Pup, een aflevering die deze site van script naar compositie heeft gebracht op Wan 3.0 · 720P; de shotgrammatica waarin het is geschreven, is dezelfde als die van een MiniMax H3 segment, alleen de lengte van een take verschilt.
Elk shot begint met zijn marker en zijn seconden. De seconden zijn geen versiering: een segment is één generatie en de lengte is de som van de shots, dus de som moet kloppen voordat je rendert. Een shot met een regel heeft ruimte nodig om het uit te spreken — ongeveer drie Engelse woorden per seconde — en een shot met alleen een blik kan kort zijn. Hier is een vier-shot segment met wat ruimte over, geschreven zoals een segment hier wordt geschreven:
[Shot 1] 4s: Medium shot, vaste camera. @Mara aan het hoofd van de tafel, @Jules rechts van haar. Ze schuift de @Verzegelde brief over het tafelblad. @Mara (laag, stabiel): Lees het voordat je nee zegt. (stem: 🔊Mara) Regen tegen het raam.
[Shot 2] 3s: Cut naar close-up. Alleen in beeld: @Jules. Hij kijkt naar de brief, zijn kaakspier spant zich. Geen dialoog.
[Shot 3] 5s: Cut naar medium shot, handheld. @Jules schuift zijn stoel terug en staat op. @Jules (door zijn tanden): Je had geen recht. (stem: 🔊Jules)
[Shot 4] 3s: Cut naar close-up. Alleen in beeld: @Mara. Ze kijkt niet weg. Geen dialoog. Omgevingsgeluid: de klok in de gang.
Merk op wat elk shot niet doet: geen van allen verandert halverwege het beeldkader, geen bevat twee acties, en de shots zonder spraak zeggen dat expliciet, zodat niemand onnodig praat. Die gewoonten zijn hier belangrijker dan bij een take die nooit wordt geknipt, omdat de cuts de structuur van de render vormen.
Omdat de shots van een segment samen worden gerenderd, wordt de cut tussen twee shots in de render gemaakt en niet door jou in een editor. Behandel elk nieuw shot als een cut naar een nieuw beeldkader en zeg dat ook — Cut naar close-up:, Cut naar wide shot: — en als dezelfde mensen in twee opeenvolgende shots zitten, verander dan het beeldkader of de hoek ertussen. Zonder dat ziet de overgang eruit als een sprongetje.
Het omgekeerde geldt ook. Als je wilt dat de camera bij één ding blijft, schrijf het dan als één lang shot en geef het de seconden die het nodig heeft; hak het niet in stukken alleen omdat de familie kan knippen. Eén aangehouden shot is ook de manier om een actie ononderbroken te houden. Dat is de reden om een scène naar een familie met een hoger maximum te verplaatsen als de hele beat niet in 15 seconden past.
Dialoog en omgevingsgeluid maken deel uit van elke generatie bij deze familie; er is geen stille modus, dus een shot zonder spraak moet Geen dialoog zeggen in plaats van het model te laten gokken. Geef elke regel zijn eigen shot als twee mensen praten en laat de reactie het volgende shot zijn, in plaats van een uitwisseling in één lange regel tekst te proppen. Korte zinnen geven ook minder kans op fouten.
Dit is waar H3-segmenten het vaakst tegenvallen, en het is rekenwerk in plaats van prompting. Een segment accepteert maximaal negen afbeeldingen en drie voiceclips, met in totaal ongeveer veertien seconden stem, en een voiceclip werkt alleen als er een afbeelding aan is gekoppeld. Als een segment meer vraagt, laat de site de minst belangrijke referenties eerst weg. Het gebruikelijke symptoom is dus geen fout, maar een stem die verandert of een prop die zijn referentiebeeld verliest.
Schrijf het segment dus rond het budget. Noem alleen de mensen die in beeld zijn. Een scène met vier sprekers heeft één stem te veel — splits het in twee segmenten of accepteer dat de extra spreker wordt ingesproken op basis van de geschreven beschrijving in de leveringsnotitie. Een menigte heeft niet voor elk gezicht een referentiebeeld nodig; beschrijf de menigte in woorden en besteed de afbeeldingen aan de mensen die de camera zal vinden. De referentietabel van de familie staat op zijn tier-pagina, en MiniMax H3 en zijn eigen regels somt het volledig op.
Als één actie langer ononderbroken moet duren dan 15 seconden, of de cast is zo groot dat elk gezicht zijn eigen referentiebeeld nodig heeft, horen dezelfde shots bij een familie met een hoger maximum en een ruimer referentiebudget: de Wan-stappen en de Seedance 2.5 tiers gaan tot 30 seconden per generatie met maximaal tien afbeeldingen en vijf voiceclips. De vergelijking staat in wanneer je MiniMax H3 kiest boven Wan; de tier staat ernaast als Seedance 2.5 tegenover MiniMax H3.
Je schrijft shots in de storyboard in plaats van een vrije prompt: markering en seconden, framing en camera, wie er in beeld is, wat er gebeurt, de regel en de sfeer. De seconden van de shots tellen op tot één generatie, die op 15 seconden kan lopen op MiniMax H3 en MiniMax H3 Fast.
Ja. De shots van een segment worden in één generatie aan elkaar geknipt, dus een uitwisseling en de reactie erop kunnen als één render terugkomen. Schrijf elke shot als een cut naar een nieuwe framing en zorg dat de seconden optellen.
Meestal door de referentiebudget: een segment gebruikt maximaal negen afbeeldingen en drie stemclips, en als er meer nodig zijn, vallen de minst belangrijke referenties eerst weg. Noem minder mensen in het segment, of splits het op.
Ja. MiniMax H3 Fast is de broer of zus met lagere resolutie en lagere prijs, met dezelfde plafonds voor segmenten, geluid en referenties, voor 16 credits per seconde tegenover 25 op MiniMax H3. Een shotlijst die voor de ene is opgesteld, render je ongewijzigd op de andere.
Als één ononderbroken actie meer dan 15 seconden nodig heeft, of als de cast meer dan negen afbeeldingen nodig heeft. Beide zijn redenen om die scène naar een familie met een hoger plafond te verplaatsen.
Plak een script, open een segment in de storyboard en render het op de ontwerptier voordat je voor de afwerking gaat.
Bijgewerkt op 14 oktober 2026
Prijzen·Gidsen·Voorbeelden·Alternatieven·Antwoorden·Ondersteuning·Privacy·Voorwaarden·Juridisch·Contact·Partnerprogramma·© 2026 SceneMixer