AI-rekwisieten & objectengenerator

Een rekwisiet is een referentiebeeld met een functie

Objecten die ertoe doen in een verhaal — de brief, het mes, de telefoon met het bericht erop — moeten er elke keer hetzelfde uitzien, en gegenereerde video heeft geen geheugen tussen shots. Daarom krijgt elk zo’n object een referentiebeeld, en elke shot die het gebruikt, zegt welke rol dat beeld speelt. Zonder die rol ziet het model een foto van een dolk als een sfeerbord in plaats van “precies deze dolk, in deze hand, nu”.

In het kort

Waarom alleen het rekwisietveld telt

Er verscheen ooit een dashboardpaneel in zeven opeenvolgende shots van een aflevering omdat de zin in de locatieomschrijving stond en elke shot hem erfde. De oplossing was om vermeldingen niet langer als referentie te behandelen: beelden worden alleen gekoppeld vanuit de eigen rekwisietenlijst van de shot, en een rekwisiet die door geen enkele regel van de shottekst echt wordt genoemd, wordt voor het renderen van die lijst verwijderd. Decoratie beschrijft de wereld; rekwisieten zijn de objecten die de camera moet laten zien.

In de schede, getrokken, gebroken

Objecten met twee fysieke standen werden vroeger getekend als één plaatje met beide — een lemmet uit de schede met de schede ernaast. Dat is een goede castingfoto en een slechte referentie: de render trok het getrokken lemmet halverwege de shot steeds terug in de schede. Nu is het basisbeeld het object in gedragen toestand, en “getrokken” is een apart toestandbeeld, per segment gekozen als een kostuumwissel.

Dezelfde regel geldt voor breuk. Een gebarsten, afgebroken of verbrande versie van een object is structureel een ander object, dus krijgt het een eigen beeld; een object dat alleen vies, nat of belicht is, is hetzelfde object en wordt in tekst opgelost.

Een object beschrijven zodat het getekend kan worden

Dezelfde regel die voor elke visuele prompt hier geldt, is van toepassing: beschrijf oorzaken, geen resultaten. “Sierlijk”, “kostbaar” en “meesterlijk vervaardigd” geven een model niets om te tekenen. Materiaal, constructie, slijtage, sluiting, verhouding wel.

• In plaats van “een prachtig antiek medaillon” — schrijf een ovale scharnierende doos, aangetast zilver, gladgesleten bij de duimsluiting, haarkrassen over de voorkant.
• In plaats van “dramatisch licht op het lemmet” — schrijf één harde lichtbron van linksboven, zodat het smeedpatroon langs de snede zichtbaar is.
• Schrijf niet waar het licht op moet vallen. Als je het als landingspunt formuleert, schildert de render precies daar een felle vlek.

Bewerken en vervangen

Elk rekwisiet kan worden hernoemd, herbeschreven, opnieuw gegenereerd of vervangen door je eigen upload. Opnieuw genereren kost één beeld. Hernoemen is veilig — shottekst wordt herschreven zodat de nieuwe naam wordt gevolgd, dus verwijzingen breken niet — en je eigen foto uploaden is de juiste keuze als het om een echt object gaat waar je een foto van hebt.

Wat het niet doet

• Leesbare tekst op een object renderen. Labels, brieven en schermen met leesbare tekst vallen buiten wat huidige modellen kunnen; een brief kan een brief zijn, maar geen brief die je kunt lezen.
• Een rekwisiet in een shot houden als die er niet staat. Dat is bewust zo ontworpen.
• Een foto omzetten in een 3D-asset. Uploads zijn referentiebeelden, geen modellen.
• De exacte positie van een object tussen shots bijhouden. Continuïteit wordt gedragen door de geschreven begin- en eindtoestand van elk segment, niet door simulatie.

Wat het kost

Rekwisietbeelden zijn gewone gegenereerde beelden: 7 credits per stuk, na de 15 gratis referentiebeelden in je eerste project, die samen voor personages, locaties en rekwisieten gelden. Toestandbeelden hebben hun eigen aparte gratis tegoed in dat eerste project. Rekwisieten aan shots koppelen kost niets, net als hernoemen of herbeschrijven. Zie locatieplaten voor dezelfde aanpak toegepast op decors, en de prijzenpagina voor tarieven.

Veelgestelde vragen

Prijzen·Gidsen·Voorbeelden·Ondersteuning·Privacy·Voorwaarden·Juridisch·Contact·© 2026 SceneMixer