AI-scènegenerator

Een referentieplaat, geen poster

De verleiding bij locatiebeeld is om het mooi te maken: dramatisch zijlicht, mist, een zonnestraal door het raam. Dat is precies verkeerd voor referentiebeeld. Welk licht er ook in een plaat is gebakken, het wordt overgenomen door elke shot die hem gebruikt, en botst vervolgens met de belichting per shot die het storyboard vereist — je eindigt dan met een scène van 3 uur 's nachts die verlicht is als een middagscène, omdat de plaat dat dicteerde. Daarom worden platen gegenereerd op basis van een smaller eisenpakket:

• Drie dieptelagen — voorgrond, midden, achtergrond — zodat het model echte ruimtelijke structuur heeft om mee te werken in plaats van een platte muur.
• De lichtbron wordt benoemd, niet het effect ervan. "Een kale lamp boven de toonbank" in plaats van "warm licht op het aanrecht". Beschrijf de oorzaak en het model schildert een kleurvlek precies waar je zegt dat die valt.
• Geen sfeergradiënt, geen silhouetten, geen mist, geen lichtstralen, en geen mensen. Alles wat concurreert met de ruimte om aandacht is ruis in een referentie.
• Meerdere camerahoeken per locatie. Een locatie kan meerdere subplaten bevatten voor verschillende cameraposities, zodat je door een ruimte kunt monteren zonder die opnieuw te hoeven verzinnen.

Drie stijlassen, drie taken

De look wordt bepaald door drie onafhankelijke instellingen, die je eenmaal kiest in Stap 1. Ze worden bewust gescheiden gehouden: als ze overlappen, eindig je in een project waarin elk personage hetzelfde draagt en elke kamer dezelfde grading heeft.

Leden kunnen voor elke as hun eigen omschrijving schrijven in plaats van een preset te kiezen. Wat je ook kiest, de regel voor het schrijven ervan is dezelfde als overal elders in deze pijplijn: beschrijf de oorzaak, niet het resultaat. "Beton, staal en onafgewerkt pleisterwerk" is een opdracht; "dramatisch en indrukwekkend" is dat niet.

Rekwisieten krijgen dezelfde behandeling

Rekwisieten worden gegenereerd op een effen achtergrond met belichting die alleen wordt gebruikt om het materiaal te tonen — is het geborsteld of gepolijst, gegoten of gesmeed. Een voorwerp dat in een schede of koffer zit, wordt getekend met de inhoud eruit en de houder ernaast, omdat een plaat van een zwaard in de schede het model leert dat dit object een zwaard in de schede is, en zodra een personage het op beeld trekt, verandert het lemmet weer in een schede.

Hergebruik, limieten en kosten

Locatie- en rekwisietenkunst wordt eenmaal per project gegenereerd en hergebruikt door elke aflevering — die herhaling is precies de bedoeling, en het is ook de reden waarom het de moeite loont om de kunst te controleren voordat je video genereert. Een project bevat standaard maximaal 100 personages, 100 locaties en 100 rekwisieten, binnen een totaal budget van 200 assets en shots. Locatie- en rekwisietenkunst wordt apart gefactureerd van scriptanalyse (4 credits per 3,333 tekens Engelse tekst): elk account krijgt 15 referentieafbeeldingen gratis, en afbeeldingen daarna kosten 7 credits per stuk op het standaard afbeeldingsmodel. De volledige tabel staat op de prijzenpagina; het generatoroverzicht laat zien waar scènekunst zich in het proces bevindt.

Elke aflevering, in vijftien talen

De taal van de dialoog wordt eenmaal ingesteld in Stap 1 en de hele reeks wordt daarin uitgevoerd, waarbij de instelling voor de doelregio namen, gezichten en straten tegelijkertijd aanpast aan die markt. Elk voorbeeld hieronder is op die manier gemaakt, één per taal.

Veelgestelde vragen

Prijzen·Gidsen·Voorbeelden·Ondersteuning·Privacy·Voorwaarden·Juridisch·Contact·© 2026 SceneMixer