
Open een personagekaart en lees het uiterlijk: als je deze persoon niet uit een menigte zou kunnen halen op basis van alleen de tekst, kan het model dat ook niet.
Bij 'een mooie vrouw van in de twintig met lang zwart haar' tekent het model de meest waarschijnlijke vrouw — dezelfde die het voor iedereen tekent. Elke latere opname wordt vervolgens afgestemd op dat blad, dus de hele serie krijgt een standaardgezicht. Specifieke tekst is de enige hefboom: de parser schrijft om die reden gedetailleerde uiterlijken, en je kunt ze aanscherpen op de kaart. Hetzelfde gezicht in elke opname.

Gezicht: gezichtsvorm (lang, vierkante kaak, rond), wenkbrauwen (recht, gebogen, zwaar), ogen (diepliggend, hangend, wijd uiteen, opgetrokken aan de buitenkant), neus (hoge brug, breed, haakneus), mond (dun, volle onderlip, neerwaartse mondhoeken), huidskleur en textuur zoals een persoon die heeft (sproeten, verweerd, olijfkleurig), haar (lijn, kapsel, kleur, grijs bij de slapen), de leeftijd die je ziet. Ankerpunt: één ding dat niemand anders heeft. Postuur en houding: lengte, lichaamsbouw, hoe iemand zich draagt. Kleding: als laatste, één outfit. Chinese lezers: traditionele termen voor botstructuur werken goed en hoeven niet vertaald te worden.
Bijvoeglijke naamwoorden van effect: mooi, opvallend, intens. Make-upresultaten: porseleinen basis, onzichtbare poriën, blush op de wangen; het model schildert het resultaat en je krijgt een pop. Zeg in plaats daarvan waar de make-up voor is (zware toneelmake-up voor een artiest) en laat textuur met rust. Huidresultaten: roodheid bij de neus, glans op het voorhoofd; deze worden letterlijk geschilderd zoals geschreven. 'Neutrale uitdrukking': dat wist alles wat het personage herkenbaar maakte; schrijf in plaats daarvan de gebruikelijke gezichtsuitdrukking (een permanente lichte frons). De algemene regel: Beschrijf de oorzaak, niet het resultaat.
Een lange jas of uitgebreid kostuum, uitvoerig beschreven, zorgt dat het model kadreert op de kleding en het hoofd kleiner maakt. Houd kleding tot één zin op het blad; kostuumdetails horen in het storyboard waar ze van belang zijn. Eén outfit per personageblad.
Na het bewerken van het uiterlijk genereer je het blad opnieuw en controleer je eerst het ankerpunt: zit het litteken er, staat de moedervlek aan de goede kant? Daarna de botstructuur. Een blad dat het ankerpunt en de gezichtsvorm goed heeft, blijft consistent over opnames heen. Genereer één blad opnieuw.
| In plaats van | Schrijf |
|---|---|
| Een mooie vrouw, lang zwart haar | Lang gezicht, rechte zware wenkbrauwen, hangende ogen, hoge neusbrug, dunne mond; zwart haar recht afgeknipt op kaakhoogte; een kleine moedervlek onder het linkeroog |
| Knap, charismatisch man | Vierkante kaak, diepliggende ogen, een gebroken neus die iets naar links staat, grijs bij de slapen; gebruikelijke halve glimlach aan één kant |
| Vlekkeloze porseleinen huid | Lichte huid, fijne textuur behouden; geen retouchering |
| Neutrale uitdrukking | Een permanente lichte frons, alerte ogen |
| Elegant en verfijnd | Slank, rechtop, handen stil; spreekt weinig |
Lees het. Als het resultaatwoorden bevat (porselein, verborgen poriën, roodheid) of geen ankerpunt, herstel die punten; anders laat je het staan.
Ja, op basis van doel en stijl (zware toneelmake-up, donkere lippen), niet op basis van wat het verbergt.
Er stond een zin die roodheid op de huid beschreef; het model heeft dat geschilderd. Verwijder die zin.
Nee. Stijl verandert de tekenstijl; de beschrijving moet nog steeds de persoon benoemen.
Op een betaald abonnement kan dat, als je de rechten hebt; die dient dan als blad en de tekst is minder belangrijk.
Botten, kenmerken, één ankerpunt. Het model doet de rest.
Bijgewerkt 27 september 2026
Prijzen·Gidsen·Voorbeelden·Ondersteuning·Privacy·Voorwaarden·Juridisch·Contact·© 2026 SceneMixer